Ακρόπολη της Λίνδου

Αν επισκέπτεστε για πρώτη φορά την Ακρόπολη της Λίνδου, να είστε έτοιμοι για κάτι πολύ περισσότερο από μια ακόμη στάση στα αξιοθέατα, πρόκειται για έναν τόπο που ξυπνά μέσα σας κάτι ιδιαίτερο. Η ανάβαση μέσα από τα στενά δρομάκια της Λίνδου δημιουργεί μια ήσυχη προσμονή και, μέχρι να περάσετε την αρχαία πύλη, πιθανόν να νιώσετε την καρδιά σας να χτυπά πιο γρήγορα. Πολλοί επισκέπτες περιγράφουν μια ξαφνική αίσθηση ενέργειας στην κορυφή, σαν ο αέρας να είναι φορτισμένος με τις μνήμες χιλιάδων ετών.

Να περιμένετε στιγμές που θα σταθείτε ακίνητοι, διχασμένοι ανάμεσα στο να απολαύσετε την πανοραμική θέα και να απορροφήσετε την ατμόσφαιρα των ερειπίων γύρω σας. Ο άνεμος εδώ είναι κάτι περισσότερο από ένα αεράκι, μοιάζει να κουβαλά ψιθύρους από το παρελθόν, τυλίγοντάς σας με την αίσθηση ότι έχετε μπει κατευθείαν μέσα στην ιστορία. Είτε σταθείτε να χαϊδέψετε την φθαρμένη πέτρα είτε κλείσετε τα μάτια σας για να το απολαύσετε, η Ακρόπολη της Λίνδου έχει έναν μοναδικό τρόπο να κάνει τη στιγμή να μοιάζει και μικρή και αξέχαστη.

Η Ακρόπολη της Λίνδου είναι για τους περισσότερους επισκέπτες ο πιο εντυπωσιακός αρχαιολογικός χώρος της Ρόδου. Το δραματικό φυσικό τοπίο ενισχύεται από τη γραφικότητα της πιο σύγχρονης πόλης, με την Ακρόπολη της Λίνδου να δεσπόζει σε έναν απότομο βράχο σε ύψος 116 μ. σαν ένα κυρίαρχο βάθρο που δεσπόζει πάνω από τη θάλασσα, πλαισιωμένη από πανίσχυρα οχυρωματικά τείχη.

Ενώ τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μνημεία θα τα βρείτε στην Ακρόπολη, ενδιαφέροντα ερείπια βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα σημεία μέσα στην πόλη και λίγο έξω από αυτήν.

Στην κορυφή της Ακρόπολης της Λίνδου βρίσκονται τα ερείπια της θεάς Αθηνάς Λίνδιας, ναοί του 4ου αιώνα π.Χ. καθώς και τα Προπύλαια, η μεγάλη ελληνιστική Στοά και το βυζαντινό παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη. Την εποχή των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, το κάστρο περιβάλλεται από ισχυρότερα οχυρωματικά τείχη, ενώ η περίοδος άνθησης της Λίνδου εκτείνεται ως ναυτική δύναμη μέχρι τον 19ο αιώνα.

Σύμφωνα με το μύθο, η λατρεία της Αθηνάς Λίνδια ήταν προελληνική, αν και αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τα σποραδικά ανασκαφικά ευρήματα. Η ιστορία του ιερού αρχίζει από τη γεωμετρική περίοδο (9ος αι. π.Χ.). Κατά την Αρχαϊκή περίοδο ο τύραννος της Λίνδου, Κλεόβουλος, αναβίωσε τη λατρεία και έχτισε ναό, πιθανότατα στη θέση παλαιότερου. Ο αρχαϊκός ναός είχε την ίδια δωρική τετραστυλική αμφίπλευρη κάτοψη με τον μεταγενέστερο.

Το ιερό προσεγγιζόταν από μια πρόχειρη σκάλα. Αφού κάηκε το 342 π.Χ., χτίστηκε ο σημερινός ναός με τα Προπύλαια και τη μνημειακή σκάλα. Η ελληνιστική στοά είναι μεταγενέστερη. Τον 3ο αι. π.Χ. εισήχθη η λατρεία του Πολιούχου Διός, αν και η Αθηνά παρέμεινε η κύρια θεότητα του ιερού. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο ο ιερέας Αγλόχαρτος φύτεψε στο σημείο ελαιόδεντρα, και σύμφωνα με μια επιγραφή το Ιερό του Ψυρρή χτίστηκε κοντά στο ναό της Αθηνάς (2ος αι. μ.Χ.).

Το σύγχρονο χωριό της Λίνδου

Η είσοδος του χωριού της Λίνδου βρίσκεται στα βόρεια, από τη μοναδική πλατεία του, η οποία χρησιμοποιείται σήμερα ως χώρος στάθμευσης και έχει ένα μεγάλο δέντρο στη μέση και μια μικρή βρύση με πολλά χαρακτηριστικά από την εποχή των Ιπποτών. Οι βράχοι πίσω και πάνω από αυτήν θυμίζουν αρχαία υδραγωγεία. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται επίσης το νεκροταφείο, το οποίο περιλαμβάνει την εκκλησία της Φανερωμένης. Λίγο πιο πέρα και κάτω από την πλατεία βρίσκονται τα απομεινάρια του μουσουλμανικού νεκροταφείου που περιλαμβάνει λίγους τάφους, των οποίων οι τυπικοί επιτύμβιοι δείκτες έχουν κατεδαφιστεί. Το σχολείο έχει μεταφερθεί στην πλευρά του Μεγάλου Γιαλού και το παλιό κτίριο, δίπλα στην εκκλησία της Παναγίας, χτισμένο σε νεοκλασικό ρυθμό, χρησιμοποιείται σήμερα από τοπικό σύλλογο για διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Οι δρόμοι της Λίνδου είναι ένας λαβύρινθος από συνεχόμενα κτίρια, κυρίως με εσωτερικές αυλές. Τα περισσότερα σπίτια έχουν επίπεδες στέγες, αλλά κάποια ποικιλία τύπων μπορεί να παρατηρηθεί μεταξύ των κτιρίων που δεν έχουν επηρεαστεί από τον χρόνο και τις αλλαγές χρήσης και σχήματος. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους είναι είτε η τοπική λατομική πέτρα του Πόρου είτε πέτρες από χωράφια που έχουν επιχριστεί και ασβεστωθεί. Τα σπίτια της Λίνδου έχουν όλα κοινά χαρακτηριστικά, αλλά μπορούν να χωριστούν σε διαφορετικές κατηγορίες: απλά που θυμίζουν τις εξοχικές κατοικίες του νησιού, σπίτια με αυλή και αρχοντικά.