Ο Κολοσσός της Ρόδου είναι γνωστός σχεδόν σε όλους. Η ιστορία του ξεκινά με την πολιορκία από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, διάδοχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το 305 π.Χ.
Όταν ο Δημήτριος ηττήθηκε, εγκατέλειψε όλη την πολιορκητική του μηχανή στη Ρόδο. Οι Ρόδιοι αποφάσισαν να εκφράσουν την υπερηφάνειά τους κατασκευάζοντας ένα θριαμβευτικό άγαλμα του αγαπημένου τους θεού, του Ήλιου. Το έργο ανατέθηκε στον γλύπτη Χάρητα από τη Λίνδο, μαθητή του Λυσίππου, και χρειάστηκαν δώδεκα χρόνια (από το 304 έως το 292 π.Χ.) για να ολοκληρωθεί.
Από την ανέγερση έως την καταστροφή του μεσολάβησαν μόλις 56 χρόνια. Κι όμως, ο Κολοσσός της Ρόδου κέρδισε μια θέση στη διάσημη λίστα των Θαυμάτων. «Ακόμη και πεσμένος στο έδαφος, είναι θαύμα», είπε ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. Ο Κολοσσός της Ρόδου δεν ήταν απλώς ένα γιγάντιο άγαλμα· ήταν σύμβολο ενότητας για τους κατοίκους του όμορφου μεσογειακού νησιού της Ρόδου.
Για την κατασκευή του Κολοσσού, οι τεχνίτες έχυναν τα τμήματα του εξωτερικού χάλκινου περιβλήματος. Η βάση ήταν κατασκευασμένη από λευκό μάρμαρο και πρώτα στερεώθηκαν τα πόδια και οι αστράγαλοι του αγάλματος. Η κατασκευή ανεγειρόταν σταδιακά, καθώς η χάλκινη μορφή ενισχυόταν με σκελετό από σίδερο και πέτρα. Για να φτάσουν στα ανώτερα σημεία, χτίστηκε γύρω από το άγαλμα μια ράμπα από χώμα, η οποία αργότερα αφαιρέθηκε. Όταν ο Κολοσσός ολοκληρώθηκε, είχε ύψος περίπου 33 μέτρα. Και όταν κατέρρευσε, «λίγοι μπορούν να ενώσουν τα χέρια τους γύρω από τον αντίχειρά του», έγραψε ο Πλίνιος.
-
226 π.Χ. Η κατάρρευση
Ένας ισχυρός σεισμός έπληξε τη Ρόδο γύρω στο 226 π.Χ. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές και ο Κολοσσός έσπασε στο πιο αδύναμο σημείο του - το γόνατο. Οι Ρόδιοι έλαβαν αμέσως προσφορά από τον Πτολεμαίο Γ΄ Ευεργέτη της Αιγύπτου να καλύψει όλα τα έξοδα αποκατάστασης του πεσμένου μνημείου. Ωστόσο, αφού συμβουλεύτηκαν ένα μαντείο, τους απαγορεύτηκε να τον ξαναστήσουν. Η προσφορά του Πτολεμαίου απορρίφθηκε.
-
654 μ.Χ. Η λεηλασία
Για σχεδόν μία χιλιετία, το άγαλμα έμενε σπασμένο στα ερείπια. Το 654 μ.Χ., οι Άραβες εισέβαλαν στη Ρόδο. Διέλυσαν τα υπολείμματα του Κολοσσού και τα πούλησαν σε έναν Εβραίο από τη Συρία. Λέγεται ότι τα κομμάτια μεταφέρθηκαν στη Συρία πάνω στις πλάτες 900 καμήλων.
Πού στεκόταν ο Κολοσσός της Ρόδου;
Ας ξεκαθαρίσουμε μια παρανόηση σχετικά με την εμφάνιση του Κολοσσού. Για πολλά χρόνια πιστευόταν ότι ο Κολοσσός στεκόταν μπροστά από το λιμάνι Μανδράκι, ένα από τα πολλά της πόλης της Ρόδου, με τα πόδια του να πατούν στις δύο πλευρές της εισόδου. Δεδομένου του ύψους του αγάλματος και του πλάτους της εισόδου του λιμανιού, αυτό το σενάριο είναι μάλλον αδύνατο παρά απίθανο. Επιπλέον, ο πεσμένος Κολοσσός θα είχε φράξει την είσοδο του λιμανιού. Πρόσφατες μελέτες υποστηρίζουν ότι είχε ανεγερθεί είτε στο ανατολικό ακρωτήρι του λιμανιού Μανδράκι είτε ακόμη πιο μέσα στην ξηρά. Σε κάθε περίπτωση, ποτέ δεν πατούσε πάνω από την είσοδο του λιμανιού.
Ποια ήταν η εμφάνιση του Κολοσσού της Ρόδου;
Αν και δεν γνωρίζουμε το ακριβές σχήμα και την εμφάνιση του Κολοσσού της Ρόδου, οι σύγχρονες αναπαραστάσεις που δείχνουν το άγαλμα όρθιο είναι πιο ακριβείς από τις παλαιότερες απεικονίσεις. Αν και εξαφανίστηκε, το αρχαίο αυτό Θαύμα του Κόσμου ενέπνευσε σύγχρονους καλλιτέχνες όπως τον Γάλλο γλύπτη Ογκύστ Μπαρτολντί, γνωστό κυρίως για το έργο του «Άγαλμα της Ελευθερίας» στη Νέα Υόρκη. Σήμερα, ο Κολοσσός θεωρείται ένα από τα Επτά Θαύματα του Κόσμου και ένα αριστούργημα τέχνης και μηχανικής.
Κλικ για να φορτώσετε βίντεο:
Κάνοντας κλικ εδώ συναινείτε στην πολιτική απορρήτου μας
Ποιος ήταν ο Θεός του Ήλιου; Ποια ήταν η σχέση του με τον Κολοσσό;
Ο θεός του Ήλιου ήταν γιος των Τιτάνων Υπερίωνα και Θείας. Αν και δεν αποτελούσε αντικείμενο ευρέως διαδεδομένης λατρείας σε ολόκληρη την Ελλάδα, πολλοί, συμπεριλαμβανομένου του Σωκράτη, χαιρετούσαν τον Ήλιο και προσεύχονταν καθημερινά, όπως πληροφορούμαστε από το «Συμπόσιο» του Πλάτωνα και άλλα έργα. Ο Ήλιος λατρευόταν ιδιαίτερα στη Ρόδο. Εδώ ήταν η σημαντικότερη θεότητα, ο προστάτης θεός, και τιμούνταν με τη "γιορτή των Αλιείων", η οποία αποτελούσε το αποκορύφωμα του θρησκευτικού ημερολογίου του νησιού και Πανελλήνιους αγώνες, αντίστοιχους με τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κατά την Ελληνιστική περίοδο (4ος έως 1ος αιώνας π.Χ.), ο Ήλιος και ο θεός Απόλλωνας έγιναν σχεδόν ταυτόσημοι.
Επιλογή υλικών για τον Κολοσσό
Η επιλογή του χαλκού, ενός κράματος χαλκού και σιδήρου, έγινε με προσοχή για την κατασκευή του Κολοσσού. Πιο ανθεκτικός από τον σίδηρο, μπορεί να αντέξει ακραίες καιρικές συνθήκες. Συνεπώς, είναι ιδανικός για την κατασκευή αγαλμάτων που εκτίθενται στις εξωτερικές συνθήκες και ειδικότερα στον θαλασσινό αέρα γεμάτο αλάτι.
Πώς χρηματοδοτήθηκε ο Κολοσσός
Για την κατασκευή του Κολοσσού, πουλήθηκε ο στρατιωτικός εξοπλισμός που είχε εγκαταλείψει στο έδαφος ο Δημήτριος ο Πολιορκητής μετά την ήττα του. Αναμφίβολα βρέθηκαν και άλλες πηγές χρηματοδότησης, αλλά δεν είναι γνωστό σε ποιο ποσοστό ή ποιοι συνέβαλαν.
Περισσότερα στοιχεία για τον Κολοσσό της Ρόδου
- Υπάρχει σχέση ανάμεσα στον Κολοσσό και το Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη. Και τα δύο μνημεία κατασκευάστηκαν ως σύμβολα ελευθερίας. Το Άγαλμα της Ελευθερίας έχει αναφερθεί ως ο «Σύγχρονος Κολοσσός» και έχει ύψος 34 μέτρα. Η Αμερικανίδα ποιήτρια Έμμα Λάζαρος (1849 - 1887) έγραψε το σονέτο "The New Colossus" το 1883 για να συγκεντρώσει χρήματα για την κατασκευή της βάσης του Αγάλματος της Ελευθερίας. Το 1903, το ποίημα χαράχτηκε σε χάλκινη πλάκα και τοποθετήθηκε στο εσωτερικό της βάσης.
- Το άγαλμα κατασκευάστηκε στην πραγματικότητα με σιδερένιο σκελετό, πάνω στον οποίο οι Ρόδιοι τοποθέτησαν σκαλιστές και διαμορφωμένες χάλκινες πλάκες για να δημιουργήσουν την εξωτερική μορφή του Ήλιου.
- Ο αρχιτέκτονας του Κολοσσού, ο Χάρητας από τη Λίνδο, ήταν μαθητής του διάσημου γλύπτη Λυσίππου, ο οποίος είχε προηγουμένως δημιουργήσει άγαλμα του Δία ύψους 19 μέτρων.
- Ο Πτολεμαίος Γ΄ προσφέρθηκε να πληρώσει για την ανακατασκευή του αγάλματος, αλλά το μαντείο των Δελφών έκανε τους Ροδίους να φοβηθούν ότι είχαν προσβάλει τον Ήλιο, κι έτσι αρνήθηκαν να το ξαναχτίσουν.
